Petrovac, Crna Gora Petrovac je mediteranski medaljon! Arhitektonski, biljni i klimatski. Dio Budvanske Rivijere, 19 km od turističke prijestolnice (vidi Budvu), 9 km od Svetoga Stefana (vidi ga), Petrovac se karakteriše jedinstvenom plažom, dvjema obližnjim kamenitim ostrvima, rajskom uvalicom Lučice, obalnom linijom starih palača i dominantnom tvrđavom. Pogled na Petrovac sa Jadranske magistrale, ili sa obale bilo kako, nudi nešto što mnoga crnogorska top-odredišta nisu mogla pohvaliti: sve što je u fokusu jednostavno obećava! Osnovni elementi idiličnog godišnjeg odmora su poredani jedan pored drugoga: dugačka prirodna plaža - pa onda još jednom, rajska uvala, odvojena šumskom rtinom - i dva ostrvca nedaleko od obale, tvrđava iznad luke, restorani i noćni klubovi, predstavljaju samo okvir priče urbanoga mediteranskog medaljona - Petrovac.

Uronjen u obalnu vegetaciju maslinjaka i borovoga drveća, ovaj sadašnji obalni grad je bio naseljen već u rimsko vrijeme, o čemu svjedoče ostatci mozaika iz II. vijeka. Do njih se može doći uzbrdo, bez znakova, prema crkvi Svetoga Ilije, pa je preporučljivo konzultovati lokalnog vodiča. U srednjem vijeku, mjesto se zvalo Lastva. Naselje se razvilo nakon što su Venecijanci izgradili lukobran i fortifikaciju na obali. Obalna urbana jezgra je počela formirati se u 19. vijeku, kada su sagrađene krčme za skladištenje i prodaju vina, maslinova ulja i slane ribe. Od tada do 1918. godine, mjesto se zvalo Kastel Lastva, a od 1918. godine zove se Petrovac - u čast srpskog kralja Petra I Karađorđevića - kada je Petrovac postao dio Kraljevine Jugoslavije.

Duž 600 m duge srpastoga oblika šetnice, koja prati liniju plaže, ispod borova, između kamenih kuća i palača, nalazi se lokalni kulturni centar "Crvena Opština". Naziv duguje sjećanju na pobjedu komunista u lokalnim izborima 1919. godine. Prvi metri šetnice se nalaze u maloj marini, ispod venecijanske tvrđave Castello, koja je danas pretvorena u privlačan noćni klub. Dominantan spomenik u obliku svjetionika je posvećen palima Paštrovanskog plemena. Paštrovsko pleme bilo je najbrojnije pleme u Boki Kotorskoj (u antičko vrijeme, cijelo područje Bokokotorskog zaliva i današnje Budvanske Rivijere smatralo se dijelom Paštrovanskog područja u vrijeme srpskog cara Dušana).

U XV. vijeku, 12 plemena je ujedinjeno u takozvane banke. U 1422. godini, prihvatili su vladavinu Venecije, i složili se da se bore na strani Kotora, protiv Turaka. Zauzvrat, zahtijevali su autonomiju i potpuno slobodne uslove trgovine. Paštrovići su zatim osnovali svoj sud, sa 4 sudije i 12 velikaša koji su birani svake godine na Vidovdan (28. juna, dana kada je Srbija izgubila carstvo na Kosovu 1389. godine, u borbi protiv Turaka). Sudili su prema srednjovjekovnom Dušanovom zakoniku i lokalnim "izmjenama". Sjednice ovoga istorijski atipičnog Suda održavale su se na Drobnom pijesku (plaža nedaleko od Petrovca, izuzetno čista i karakterisana činjenicom da čak i u sredini ljeta ovdje teče pitak potok!), na ostrvu Svetoga Stefana i u manastiru Praskvici (vidi Budvu, Crna Gora).

Iako su prvo Francuzi, pa zatim Austrijanci, oduzeli autonomiju Paštrovskom području, ovaj Sud je nastavio da sjeduje do 1926. godine. U 1999. godini, tradicija Bankade je simbolično obnovljena (održavana svake godine na Vidovdan, 28. juna). Danas, grad ima druge privlačne sezonske turističke festivale, od kojih je najpoznatiji Petrovačka noć.

Petrovački pejzaž je također idiličan zbog spomenuta dva ostrva, zapravo dvaju većih stjenovitih hridi. Lijevo ostrvo, gledano sa obale, zove se Katić. Na desnoj je Sveta Nedjelja, sa istoimenom malom crkvom na hridi. Sagradili su je pomorci, u čast Svete Bogorodice, zaštitnice pomoraca.

Dvije lokalne crkve, Svetoga Ilije i Svetoga Tome. Sagrađene su u 15. vijeku. Zanimljivo, crkva Svetoga Tome je sagrađena na mjestu gdje je ubijen pop Rade Andrović. Istorija je vezana s godinom 1785, kada je turski paša iz Skadra, Kara-bušatli Mahmud, iako je obećao da neće, opljačkao i spalio sva sela Paštrova. Pop Andrović je stoga odlučio da osveti nepravdu. Uvjereni da pop nije naoružan, Turci su ga pustili u pašinu šatru; pop izvlači pištolj, on se blokira, i Andrović je ubijen. Samo 2,5 km od Petrovca je srednjovjekovni pravoslavna duhovna oaza manastira Gradište (vidi Buljarice, Crna Gora). Prema legendi, osnovan je početkom 12. vijeka, iako je prvi put spomenut u pismenim dokumentima srpskog kralja Milutina 1307. godine. Turci su ga pljačkali godinama. U 16. vijeku, mnogo ikonopisa su radili ovdje. Oštećen u zemljotresu 1979. godine, kompleks manastira je potpuno obnovljen danas.